Hella S. Haasse, Oeroeg

Haasse, OeroegHella Haasse (1918-2011) werd geboren en groeide op in Nederland-Indië. Op haar twintigste kwam ze naar Nederland. In 1948 schreef ze haar literaire debuut Oeroeg als boekenweekgeschenk. Tot op de dag van vandaag wordt dit boek door velen gelezen en herlezen. Het beschrijft de jeugd van twee jongens in Nederlands-Indië in de jaren voor de Tweede Wereldoorlog. De niet bij name genoemde verteller is de zoon van een Nederlandse administrateur. Oeroeg is een inlandse jongen en zoon van twee van de bedienden. Ze groeien samen op en zijn vrienden. Hoe ouder ze worden hoe duidelijker wordt het dat ze niet hetzelfde zijn. Langzaam groeien ze uit elkaar, terwijl om hen heen de revolutie smeult. Hun wegen scheiden wanneer de ik-persoon naar Europa vertrekt. Na de oorlog keert hij terug en herkent zijn geboorteland niet meer. Hij vraagt zich af of hij voor altijd een vreemde zal zijn in het land van zijn geboorte. Een boeiende roman over kolonialisme, cultuurverschillen en vriendschap.

“Ik heb niets anders willen doen dan een verslag neerschrijven van onze gezamenlijk doorgebrachte jeugd. Ik heb het beeld van die jaren willen vastleggen, die nu zo spoorloos voorbij zijn als waren zij niet meer geweest dan rook in de wind. Kebon Djati is een herinnering, ook het internaat en Lida; Abdullah en ik gaan elkaar zwijgend voorbij, en Oeroeg zal ik nooit meer ontmoeten. Het is overbodig toe te geven dat ik hem niet begreep. Ik kende hem, zoals ik Telaga Hideung kende – een spiegelende oppervlakte. De diepte peilde ik nooit. Is het te laat? Ben ik voorgoed een vreemde in het land van mijn geboorte, op de grond vanwaar ik niet verplant wil zijn? De tijd zal het leren.”