Guido Gezelle, de mooiste gedichten

Gezelle, mooiste gedichtenDe katholieke priester Guido Gezelle (1830-1899) staat bekend om zijn fijnzinnige gedichten over de natuur. We komen in de gedichten zijn diepe ontroering en verwondering over de schoonheid van de natuur tegen. Voor hem getuigt de natuur van de grootheid van God. De mooiste gedichten is een kleine bloemlezing van zijn werk, en vormt een goed beginpunt om deze dichter te leren kennen. Het bundeltje bevat onder andere het bekende gedicht Schrijverke, waarin hij zich afvraagt wat een schrijvertje op het water schrijft. Het antwoord volgt in  het laatste vers. Het gedicht is kenmerkend voor zijn religieuze natuurpoëzie. 

Guido Gezelle werd geboren op 1 mei 1830 in Brugge. Hij ging studeren aan het klein-seminarie te Roeselare. In 1854 werd tot priester gewijd en werd leraar aan hetzelfde seminarie. Aanvankelijk gaf hij de lessen boekhoudkunde en natuurwetenschap, maar al snel verzorgde hij ook het taalonderwijs. Zijn vertrouwelijke omgang met de leerlingen en zijn vrije wijze van lesgeven, waarin hij niet altijd rekening hiel met lesrooster, brachten hem in de problemen. In 1860 werd hij overgeplaatst naar Brugge, waar hij in 1865 kapelaan werd van de Sint Walburgakerk. In 1872 vertrok hij naar Kortrijk waar hij opnieuw Kapelaan werd. Hij overleed op 27 november 1899. Zijn eerste dichtbundel Vlaamse Dichtoefeningen verscheen in 1858, de laatste dichtbundel werd posthuum na zijn dood uitgegeven en heet de laatste verzen.

 

Schrijverke

Wy schryven, zoo sprak het, al krinklen af
Het gene onze Meester, weleer
Ons makend en leerend, te schryven gaf:
Één lesse, noch min nochte meer;
Wy schryven, en kunt gy die lesse toch
Niet lezen, en zyt gy zoo bot?
Wy schryven, herschryven en schryven nóg
Den heiligen Name van God!