Bernlef, Hersenschimmen

Bernlef, HersenschimmenWie enigszins wil begrijpen wat dementie met een mens doet, moet Bernlef lezen. In de roman hersenschimmen volgen we de 71 jarige Maarten Klein. Langzamerhand laat het geheugen hem in de steek. Zijn vertrouwde wereld wordt steeds vreemder en hijzelf steeds eenzamer en angstiger. Zijn omgeving beseft eerst niet wat er aan de hand is. Herinneringen en personen haalt hij door elkaar, hij verdwaalt wanneer hij de hond uitlaat en vergeet wat hij aan het doen is. Het wordt steeds moeilijker om zich uit te drukken en ten slotte wordt zelfs zijn vrouw een vreemde voor hem. Richting het einde van het boek wordt de schrijfstijl steeds fragmentarischer, om te laten zien wat er in het hoofd van Maarten afspeelt. Ten slotte wordt hij opgenomen in een inrichting, zonder dat hijzelf weet waar hij is. Een indringen roman over dementie. Een roman waardoor je iets leert invoelen van deze vreselijke ziekte. Het boek staat op de vierde plaats bij de verkiezing van het beste Nederlandstalige boek uit 2007.

“Huid die weer dik en ongevoelig aan het worden is. Voel het overhemd niet meer (net alsof ik niet echt ben aangekleed). Achter me in de deuropening staat een vrouw. Haar bruine haar valt met een lok schuin naar rechts over haar voorhoofd. Merkwaardig gladde wangen in een verder oud gezicht dat zich steeds verder lijkt te verwijderen en pas weer dichterbij komt als ik even van de spiegel naar de muur ernaast heb gekeken. Ze houdt me in de gaten. (Zou ze mij zijn toegewezen? Door wie?)”