Pieter Nouwen, Het negende uur

Nouwen, Negende uurEn omtrent de negende ure riep Jezus met een grote stem zeggende: ELI, ELI, LAMA SABACHTHANI! dat is: Mijn God! Mijn God! Waarom hebt Gij Mij verlaten!‘ Het negende uur van Pieter Nouwen draait om dit moment uit de lijdensgeschiedenis van de Heere Jezus. Of eigenlijk om de vertolking daarvan in de Mattheüs Passion van Johan Sebastiaan Bach. De bas-bariton Edward Schneider zingt op Palmzondag in Het Concertgebouw op weergaloze wijze de Christuspartij. Zes dagen later wordt hij dood aan getroffen. Naast hem ligt de partituur van de Mattheüs Passion opengeslagen bij de woorden ‘eli, eli, lama sabachthani’. Kennelijk is hij op Goede Vrijdag rond drie uur, het Bijbelse negende uur, overleden. Er wordt een onderzoek gestart naar zijn overlijden. In boek wisselen drie verhaallijnen elkaar af: de laatste momenten van het leven van Edward, het leven van Johan Sebastian Bach in de week voor de eerste uitvoering en het lijdensverhaal van Christus. Het draait in deze ‘metafysische detective’ om de vraag hoe een geseculariseerde maatschappij omgaat met haar religieuze erfgoed? Kan een ongelovige de Mattheüs Passion echt waarderen of ontgaat hem de diepste kern? Volgens Bach is het einddoel van alle muziek de eer van God. Edward functioneert in deze roman als een anti-Christus die spot met de woorden van het evangelie.