Suzanna Jansen, Het pauperparadijs

Jansen, PauperparadijsArmoede is voor de meesten van ons een ver-van-mijn-bed-show. In Het pauperparadijs brengt Suzanna Jansen de armoede letterlijk dichtbij. We lezen hoe vijf generaties van haar familie in diepe armoede hebben geleefd. De schaamte die dit met zich meebrengt is tot in de eenentwintigste eeuw voelbaar. Ze vertelt hoe haar oma haar waardigheid ontleent aan een gerucht over een voorname afkomst en een misgelopen erfenis. De werkelijkheid is anders. Haar familiegeschiedenis blijkt nauw verbonden te zijn met de Drentse nederzetting Veenhuizen. Vanaf 1823 werden daar tienduizenden arme stadsgezinnen ondergebracht. De intentie van dit unieke heropvoedingsexperiment was goed: duizenden armen de kans geven een eerlijk bestaan op te bouwen door hard te werken en zo opgevoed te worden tot nuttige burgers. In de praktijk komen ze echter van de regen in de drup. Wie uit Veenhuizen komt heeft voor altijd een stempel. Het goede bedoelde initiatief bleek een fuik voor paupers, waaruit nauwelijks te ontsnappen viel. Het boek geeft een persoonlijke inkijk in een stukje verborgen geschiedenis van Nederland. Het laat zien hoe men generaties lang geworsteld heeft met ‘de sociale kwestie’ en hoe goed bedoelde plannen soms rampzalige uitwerkingen hebben. Het leert ons dat hulp niet altijd helpt.